બૌદ્ધ પ્રામાણ્યનું ભાસર્વજ્ઞે કરેલું ખંડન

પ્રત્યક્ષાદિ પ્રમાણથી મળતું જ્ઞાન સાચું છે કે ખાટુ એ કેવી રીતે નક્કી કરવુ એ અંગે શાસ્ત્રોમાં વિવાદો શરૂ થયા. પ્રમાણથી પ્રાપ્ત જ્ઞાન સાચુ છે એમ નિશ્ચય થાય તો એ જ્ઞાનનું પ્રામાણ્ય (=પ્રમાત્વ) સિદ્ધ થયુ' કહેવાય, એ જ્ઞાન ખાટુ છે એમ નિણી ત થાય તે એ જ્ઞાનનુ' અપ્રામણ્ય (=અપ્રમાત્વ)સ્થાપિત થયું ગણાય. જ્ઞાનના પ્રામાણ્યના આવા વિવાદનું મૂળ,

Transcribed from the prepared edition. This is the beginning of the article, not a summary — open the PDF to read it in full.

जोषी भासर्वज्ञ द्वारा बौद्ध प्रामाण्यवाद के खण्डन का निरूपण करते हैं। इस मत के विरुद्ध कि अर्थक्रिया से ज्ञान का प्रामाण्य सिद्ध होता है, भासर्वज्ञ कहते हैं कि स्मृति, संशय और विपर्यय से भी प्रवृत्ति होती है, अतः अर्थक्रिया प्रामाण्य की कसौटी नहीं हो सकती; उद्धरण न्यायभूषण से हैं। Joshi sets out Bhāsarvajña's refutation of the Buddhist account of validity. Against the view that successful action establishes a cognition's truth, Bhāsarvajña objects that memory, doubt and error also prompt action, so arthakriyā cannot be the test of prāmāṇya; Joshi quotes the Nyāyabhūṣaṇa throughout.

Written by the archive’s cataloguers, not by the author.