संखित्त-तरंगवई-कहा ( तरंगलोला )

ઉજાણીએથી પ્રત્યાગમન ' પછી વાવને કાંઠે ખેઠેલી અને સ્નાન, શણગાર વગેરે કરવામાં રચીપચી અભ્ભાને જોઈ તે હું તેની પાસે ગઈ. (૪૦૪). ભૂસાઈ ગયેલી બિંદીવાળુ, સ્ટેજસાજ ખેંચેલા આંજણ યુક્ત રાતાં નયનવાળું, ખિન્ન બનેલું ને પ્રભાતકાળના ચંદ્ર સમુ ફીકુ એવુ મારું વદન જોઈ તે વિષાદ પામતી અમ્માએ કહ્યું, બેટા, ઉદ્યાનમાં ભગવાના થાથી તું કર- માયેલી ઉપલમાળાના જેવી

Transcribed from the prepared edition. This is the beginning of the article, not a summary — open the PDF to read it in full.

भायाणी तरंगलोला का सम्पादन और गुजराती अनुवाद आगे बढ़ाते हैं; यह अंश गाथा ३९९ से ६८२ तक है, जिसमें प्रियमिलन, प्रियतम के वियोग की आशंका से तरंगवती की मूर्च्छा और सारसिका के हाथ भेजा गया पत्र आता है। कथा यहाँ अधूरी रुकती है और आगे के अंक में चलती है। Bhayani continues his edition and Gujarati translation of the Taramgalola, covering gathas 399 to 682: the lovers' meeting, Tarangavati's swoon at the thought of losing him, and the letter she sends by her maid Sarasika. The serial breaks off unfinished and runs on into a later volume.

Written by the archive’s cataloguers, not by the author.